Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Where i need to be..

am exactly where i need to be
i need to be exactly where i am...
when i think i know what's best for me
fate she takes me back
to exactly where i need to be..

Όταν πρωτάκουσα πριν λίγο καιρό αυτό το τραγούδι, ένιωσα ότι με εκφράζει απόλυτα. Είμαι ακριβώς εκεί που χρειάζομαι να είμαι και όταν νομίζω ότι ξέρω τι είναι καλύτερο για μένα, η ζωή- η τύχη , το πεπρωμένο, με παίρνει εκεί που χρειάζεται να βρίσκομαι. Με σκοπό να βελτιωθώ ως άνθρωπος. Ό,τι έγινε, ευχάριστο ή δυσάρεστο, έγινε για να μάθω. Να μάθω, να βελτιωθώ και να προχωρήσω. Σκοπός μου με τον καινούριο χρόνο, να είμαι περισσότερο δεκτική και να έχω περισσότερη πίστη πως ό,τι γίνεται έχει το λόγο του.Ας μάθω
τα πολλά ερωτηματικά που κάποτε γίνονται βασανιστηκά να τα αφήνω. Πολλές φορές σκέφτομαι αν έχω πάρει τη σωστή απόφαση σε πολλά γεγονότα της ζωής μου. Και μετά αναπολώ και σκέφτομαι: πώς ήμουν τότε, πώς ένιωθα, τι με οδήγησε να ενεργήσω έτσι; ήταν άραγε η σωστή απόφαση; ή μήπως έπρεπε να σκεφτώ περισσότερο, να περιμένω κάποιες φορές περισσότερο, να ελευθερωθώ από τον φόβο που με διακατέχει κάποτε και να σκεφτώ πιο ελεύθερα; Kαι όμως πάντα καταλήγω στο ίδιο συμπέρασμα: Mε αυτά που ήξερα τότε, με αυτά που ένιωθα τότε, με αυτά που γίνονταν τότε, με τις εμπειρίες που είχα τότε, το ίδιο θα ενεργούσα και πάλι. Ό,τι έγινε τη δεδομένη στιγμή, ήταν αυτό που έπρεπε να γίνει για μένα.

Στο πέρασμα του χρόνου βλέπω πως όπως πληγώθηκα εγώ απο κάποιους ανθρώπους, έχω απογοητεύσει και πληγώσει επίσης.. Ποτέ όμως ηθελημένα..Για να προστατεύσω περισσότερο τον εαυτό μου. Αυτό μου θυμίζει κάτι που  εχω διαβάσει από ένα μικρό βιβλιαράκι του :Don Miguel Ruiz , που λέγεται Four agreements. Λέει ότι η  μια από τις 4 βασικές συμφωνίες που πρέπει να κάνει ο άνθρωπος με τον εαυτό του για να πετύχει την πραγματική ευτυχία, είναι να θυμάται πως οι περισσότεροι άνθρωποι παίρνουν τις αποφάσεις τους και ενεργούν  με βάση τον εαυτό τους και όχι με βάση  εμάς. Κατακρίβεια λέει πως τίποτε απο ότι κάνουν οι άλλοι δεν μας αφορά εμάς, παραμόνο τον εαυτό τους, Ο καθένας ζει στο δικό του όνειρο, στο δικό του μυαλό, που είναι ενετελώς διαφορετικό απο αυτό που ζει κάποιος άλλος. Όταν παίρνουμε τα πράγματα προσωπικά τότε νιώθουμε προσβεβλημένοι, γιατί θεωρούμε πως όλα περιστρέφονται γύρω απο εμάς. Ο άλλος επέλεξε να συμπεριφερθεί με τον Ά τρόπο γιατί θεώρησε ότι αυτό του συμφέρει περισσότερο, αυτό θα τον κάνει ευτυχισμένο κλπ κλπ. Οι πιθανότητες να έπραξε κάτι με βάση εμάς, για να μας πληγώσει, γιατί δεν τον ενδιαφέρει κλπ είναι πολύ λιγότερες..
 
Σιγουριά και σεβασμό στις αποφάσεις και στις επιλογές μου. Και αν κάτι αλλάξει, να ξέρω πως πάντα έχω τη δυνατότητα να αλλάξω μονοπάτι. Φτάνει να ενεργώ πάντα με γνώμονα την αγάπη και την καλοσύνη. Όσο μπορώ δηλαδή..
 
Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό το blog άρχισε να γίνεται κάτι σαν το ημερολόγιο μου..΄Τώρα αν έχω πάρει τη σωστή απόφαση και για αυτό, θα δείξει .  :P








Exactly (by Αmy Steinberg)

i am exactly where i need to be
i need to be exactly where i am
i am a blessing manifest
i can undress the moment
naked time unwinds beneath my mind
and from within i find the kind of beauty
only i can find
i am exactly where i need to be
i need to be exactly where i am
i am surrendering so willingly
to be the perfect me inside this now
and truly how else could it be
destiny she blesses me
when i try to fight or run
i only wind up back at square one
when i think i know what's best for me
fate she takes me back
to exactly where i need to be
i am exactly where i need to be
i need to be exactly where i am
i am divinely timed and shining brightly
yes i believe that there's a purpose just for me
yes i believe that we are light
and we shine infinitely
i am exactly where i need to be
i need to be exactly where i am
i am not aimlessly existing see
i am in perfect harmony with universal energy
and i am truly free when i accept my own divinity
look at me look at me closely
what exactly do you see
if you are paying attention you will now begin ascension of the mind
why, because if you look at me just right you will see a kiss
for it took a kiss to make this breath exist
the intersection of my mother's and father's lips
to touch twist and perfect what came next to produce me
look at me and you will see the breeze
the breeze it took to shake the leaves to make
my mother's hair move, my father dare touch it and say
please may i have a kiss
yes the breeze made me exist
and if you want to get even deeper into this
when you look at me you will see a cloud
the cloud it took to form the storm to shake the leaves to
inspire the liplock - yes a raindrop will pop up out these words
you heard me right
if you look at me close enough you will see a dark stormy night
and what is night without it's polar opposite of sunlight
so if you watch the way my hands sway
you'll see the light of day
and everyday is a testament to the sediment of the earth's core
it's ever spinning enormous force so if you look at me just right
you will see a spark of the source
but the most fascinating thing about this, and it's true
is that if you look at me close enough, you see you
it's only what you perceive how you believe the space between
you and me
that creates reality
so when i sing you can feel it
when i cry you can heal it
when i speak words you can be the words i speak by singing with me
peace love free
peace love free
peace love free
and when i am alone and full of fear
i just remember the rising sun always appears
everyday miracles that i see
well they take me back to exactly where i need to be

i am exactly where i need to be
i need to be exactly where i am
i am a blessing manifest
i can undress the moment
naked time unwinds beneath my mind
and from within i find the kind of beauty
only i can find
i am exactly where i need to be
i need to be exactly where i am
i am surrendering so willingly
to be the perfect me inside this now
and truly how else could it be
destiny she blesses me
when i try to fight or run
i only wind up back at square one
when i think i know what's best for me
fate she takes me back
to exactly where i need to be
i am exactly where i need to be
i need to be exactly where i am
i am divinely timed and shining brightly
yes i believe that there's a purpose just for me
yes i believe that we are light
and we shine infinitely
i am exactly where i need to be
i need to be exactly where i am
i am not aimlessly existing see
i am in perfect harmony with universal energy
and i am truly free when i accept my own divinity
look at me look at me closely
what exactly do you see
if you are paying attention you will now begin ascension of the mind
why, because if you look at me just right you will see a kiss
for it took a kiss to make this breath exist
the intersection of my mother's and father's lips
to touch twist and perfect what came next to produce me
look at me and you will see the breeze
the breeze it took to shake the leaves to make
my mother's hair move, my father dare touch it and say
please may i have a kiss
yes the breeze made me exist
and if you want to get even deeper into this
when you look at me you will see a cloud
the cloud it took to form the storm to shake the leaves to
inspire the liplock - yes a raindrop will pop up out these words
you heard me right
if you look at me close enough you will see a dark stormy night
and what is night without it's polar opposite of sunlight
so if you watch the way my hands sway
you'll see the light of day
and everyday is a testament to the sediment of the earth's core
it's ever spinning enormous force so if you look at me just right
you will see a spark of the source
but the most fascinating thing about this, and it's true
is that if you look at me close enough, you see you
it's only what you perceive how you believe the space between
you and me
that creates reality
so when i sing you can feel it
when i cry you can heal it
when i speak words you can be the words i speak by singing with me
peace love free
peace love free
peace love free
and when i am alone and full of fear
i just remember the rising sun always appears
everyday miracles that i see
well they take me back to exactly where i need to be

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Γνωστοι Αγνωστοι...

Μονίμως αποφεύγω οποιαδήποτε επικοινωνία  σχετίζεται με πρόσωπα από το παρελθόν μου, τα οποία τώρα δεν βρίσκονται κοντά μου. Άνθρωποι που έφυγαν από τη ζωή μου τόσο ξαφνικά όσο ήρθαν..Που η απουσία κάποιων με γέμισε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα πολλά γιατί, και πολλά δάκρυα..Και κάποιων άλλων η απουσία μου αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση..
Δεν ξεχνώ εύκολα.Κατακρίβεια ό,τι είναι σημαντικό για μένα το θυμάμαι, Κια λεπτομέρειες ακόμα...Τα πρώτα λόγια των ανθρώπων που αγάπησα, ακόμα και τα ρούχα που φορούσαν όταν τους πρωτοείδα. Έρχονται συχνά στο μυαλό μου οι στιγμές που είδα για πρώτη φορά κάποιους ανθρώπους, που αργότερα αποδείχθηκαν "μαθήματα" για μένα. Που να φανταζόμουν τότε που τους πρωτοείδα ότι αυτοί θα έπαιζαν ένα σημαντικό ρόλο στο να εξελιχθώ εγώ ως άνθρωπος. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο..
Δε θέλω όμως καμιά επικοινωνία μαζί τους. Δε θέλω καν να περνώ από το μυαλό τους. Αποφεύγω ακόμα και τις συγκεντρώσεις συμμαθητών, συμφοιτητών.. Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο πρέπει να πηγαίνω σε reunion. O άλλος για 100 χρόνια δεν ξερει αν ζει ή αν πεθαίνεις και θα εμφανιστώ να του ανακοινώσω τι; Και γιατί να προσποιηθώ ότι χαίρομαι που τον βλέπω; Δεν μου κάνει καμιά αίσθηση ούτε παλιούς συμμαθητές ή συμμαθήτριες να δω ούτε παλιούς έρωτες. Το μόνο κοινό με το άτομο που ήξεραν τότε, είναι το πρόσωπό μου.. και αυτό έχει αλλάξει και κάπως. Το πως νιώθω, το ποια είμαι, δεν έχουν ιδέα.  180 μοίρες στροφή..
Γνωστοί-Άγνωστοι..
Θέλω να συνεχίζω τη ζωή μου αθόρυβα. Χωρίς πολλά πολλά, χωρίς πολλούς, χωρίς φασαρία.. Αθόρυβα να είμαι ευτυχισμένη και ας πασχίζουν οι άλλοι να κάνουν εντύπωση στις κοινωνικές εκδηλώσεις και να ξεχωρίζουν.. Ήσυχα, με την οικογένεια, το μωράκι μου και τον σκύλο μου! Και τους λίγους καλούς φίλους που βρίσκονται κοντά μου τα τελευταία χρόνια.
Ουκ εν τω πολλώ το ευ.

 

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Ό,τι και να γίνει...

"Ο,τι και να γίνει να προσπαθείς να μην ξεφύγεις ποτέ από τις αρχές σου. Με αυτό τον τρόπο δε θα χαθείς ποτέ σου".
Η συμβουλή που πήρα σήμερα και δε θέλω ποτέ να ξεχάσω..

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Arboretums i want to visit


Kenroku-en garden-Japan


 
 
 
 
Atlanta Votanical Garden
 
 
 
 
 

Ποιήματα του Κώστα Ουράνη


Της αγάπης: ( Ουράνης Κώστας)

Νά 'ξερες πώς λαχτάριζα τον ερχομό σου, Αγάπη

που ίσαμε τα σήμερα δε σ' έχω νοιώσει ακόμα,

μα που ένστικτα το είναι μου σ' αναζητούσεν, όπως

τη γόνιμη άξαφνη βροχή το στεγνωμένο χώμα!


Πόσες φορές αλίμονο! δε γιόρτασα, θαρρώντας

πως επιτέλους έφτασες, Εσύ που είχες αργήσει:

Σα μυγδαλιά, που ηλιόλουστες ημέρες του χειμώνα

την ξεγελάνε, βιαζονταν κι εμέ η ψυχή ν' ανθήσει.


Μα δεν ερχόσουνα ποτές και, μέρα με τη μέρα,

τ' άνθια σωριάζονταν στη γης από τον κρύο αγέρα

κι είναι η ψυχή μου πιο γυμνή παρά προτού ν 'ανθίσει'


Και σήμερα, που η Νιότη μου γέρνει αργά στη δύση,

του ερχομού σου σβήνεται κι η τελευταία ελπίδα:

-Φοβάμαι πως επέρασες, Αγάπη και δεν σ' είδα!...
 
 
 
 
 
 
 

Η Ζωντανή νεκρή: ( Ουράνης Κώστας)
Δεν πέθανες! Στην κάμαρα ακόμα τ' αρωμά σου
είναι απλωμένο ως τώρα δα να μ' άφησες, κι απάνω
στον καναπέ ατέλειωτο μένει το κεντημά σου
και το κομμάτι που παιζες είναι ανοιχτό στο πιάνο.
Απάνω στο τραπέζι μου πάντα η δική σου εικόνα,
που πάντα με την ήμερη ματιά της με κοιτάζει,
και δεν είναι ο άνεμος, μα είσαι εσύ, την πόρτα
που μισανοίγεις για να μπεις την ώρα που βραδυάζει.
Δεν πέθανες. Είσαι παντού και είσαι μέσα σε όλα:
στων ρόδων το ξεφύλλισμα, στο στεναγμό του αγέρα,
στα νέφη που χρυσίζουνε σαν πάει να σβήσει η μέρα
κι ως και τις νύχτες δίπλα μου σε νοιώθω ξαπλωμένη...
Δεν πέθανες. Αδιάφορο οι μήνες κι αν περνάνε:
Tότε οι νεκροί πεθαίνουνε, όταν τους λησμονάνε!

(Κοιτάζοντας το ημερολόγιο βλέπω ότι συμπληρώνονται  15 χρόνια από το θάνατο του αγαπημένου μου παππού. Αν πω ότι είναι σαν χθες, λέω ψέματα. Στη θύμησή του τώρα ούτε πονώ ούτε δακρύζω. Αλλά ακόμα και 15 χρόνια μετά, βρίσκεται μέσα στην καρδιά μου. Να είσαι καλά εκεί που βρίσκεσαι..)


Last night i have dreamed about...

 
 
 
a place like this... Mountains and sea..I was lying on the beach with a man ..(unknown) and i was very happy and free!
Echoes in the mountains and the moonlight were so beautiful. It was something magical about them..
 
 
 
 




 
 
 
 
 
 
Picture a is from  Black and Blue in Haukland Nordland Fylke Norway. Picture b is one of my dream places, picture c is heavenly lake in china, picture d is halong-bay-vietnam, picture e is Svolvær Lofoten Islands.